دوستان از اونجايي که دوست داشتم با هويت اصليم بنويسم رفتن اينجا

www.aghazade.parsiblog.com

    نکند تو شنيدن دعاي مرا دوست نداشته اي و مرا از درگاه اجابتت رانده اي

حسب حالي ننوشتيم و شد ايامي چند                     محرمي کو که فرستم به تو پيغامي چند 

ما بدان مقصد عالي نتوانيم رسيد                          هم مگر پيش نهد لطف شما گامي چند

چون مي از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب          فرصت عيش نگه دار و بزن جامي چند

قند آميخته با گل نه علاج دل ماست                          بوسه‌اي چند برآميز به دشنامي چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر                           تا خرابت نکند صحبت بدنامي چند  

عيب مي جمله چو گفتي هنرش نيز بگو                   نفي حکمت مکن از بهر دل عامي چند

اي گدايان خرابات خدا يار شماست                                 چشم انعام مداريد ز انعامي چند

پير ميخانه چه خوش گفت به دردي کش خويش           که مگو حال دل سوخته با خامي چند

حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت                    کامگارا نظري کن سوي ناکامي چند

مونده بودم چه مطلبي رو براي شروع نوشتن انتخاب کنم

تفالي و شعري و صفايي !

فکر نکنيد من ادبي شدم ها اولشه

بايد نوشت

حتي اگر بهانه اي در کار نباشد

بايد نوشت

حتي اگر دلسرد شده باشي از بازي روزگار

بايد نوشت

حتي اگر دست حرف دل را خوب نفهمد

بايد نوشت

بايد دست را مجبور کرد

بايد نوشت ...

بسم الله

فعلا حرف خاصي ندارن جز اينکه

حال و حوصله وبلاگ نويسي تا اطلاع ثانوي رو ندارم

شايد يه هفته شايد يه ماه شايد .....

فعلا خداحافظ

بابا جان خوش آمدي

ببخشيد که نمي تونم ازت پذيرايي کنم آخه مي دوني من وضع بهتري از تو ندارم ببين دستام رو موهاهم رو ببين.

 ببين لباسام پاره شده

بابا فکر نکني من ناراحتيم از اين درد هاست همه رو تحمل کردم خيلي سخت بود با اين حال درد اصلي من اين نبود

من اصلا به خودم فکر نمي کردم

آخه بابا چرا رفتي و منو يتيم کردي بابا بابا بابا.......

بابادوري تو براي اينکه نفسم بند بياد کافيه

هر موقع ما رو مسخره مي کردن منتظر بودم تو بيايي عموعباس بياد جوابشون رو بديد

اما شما اون بالا بوديد حتي دستم نمي رسيد به موات که شونه شون کنم

بابا ممنون که اين دم آخري اومدي نمي خوام ناراحتت کنم اما بيا ببين با ما چکارها که نکردن

عمه رو ببين که نماز رو نشسته مي خونه بابا ياد مدينه بخير يادت هست چقدر با هم بازي مي کرديم

داداش اکبر عموعباس يادشون بخير آخه چرا همه با هم رفتيد نگفتيد که من دق مي کنم

نگفتيد بين اين همه مردم ما بدون شما چکار کنيم يادش بخير چه روز هايي داشتم با شما

يادش بخير آن روزهاي در مدينه           دو گوشواره داشتم حالا ندارم

بابا فکر نکني که دخترت از اين ناراحته نه آخه اون هديه تو بود بابا  اگه مي گفتن خودم گوشواره رو بهشون مي دادم اما...

بابا من ديگه طاقت ندارم عمه رو اينجوري ببينم

بابا من رو با خودت ببر دلم براي تو تنگ شده ببين صورتم کبوده اگه کنارت باشم ديگه کسي جرأت نداره..

يادش بخير ...

کي ببرد زائرت رشک بهشت برين   تا که تو راهش دهي در حرمت يا رضا(ع)

هنوز بر نگشته دلم تنگ شده براتون آقاجون

مي دونيد چيه حرمش که هيچ اصلا شهر مشهد يه جوريه اصلا نميشه ازش دل کند اگه يه ماه هم اونجا باشي

 آخرين باري که مي ري حرم  انگار اولين باري که داري مي ري حرم !!

آدم خيلي دلش مي گيره مخصوصا تو اين ايام که آقا عزادار هم هستن و براي عمه شون عزاداري مي کنن آخه همين روزاست که کاروان

واردشام شد و همه تون مي دونيد که مصيبت حضرت زينب و شام از همه مصيبت ها سنگين تره

حرم انگار تمام کاشي هاش هم عزادار بودن همه کبوتر هاش  انگار همه داشتن گريه مي کردن آسمون هم نم نم داشت گريه مي کرد

لازم نبود که آدم خيلي با حالي باشي تا گريه ات بگيره اصلا غمش آدم رو ميگيره مي دوني« شيعتنا خلقو من فاضل طينتنا»

خب وقتي امام داره گريه مي کنه خب ما هم گريه مي کنيم ديگه

آقا گير نده اگه ما شيعه نباشيم خب دوست که داريم حتي به ظاهر بالاخره يه ربطي به امام ها داشتيم که اين جوري هستيم ديگه

داشتم مي گفتم اگه وقت داريد حتما تو اين دو ماهه بريد مشهد اون وقت مي فهميد من چي مي گم

راستي همه رو به اسم دعا کردم

چرا همه تا مي گم مطلب سياسي فکراي بد مي کنن آقا مگه دونستن تاريخ اسلام هم جرمه

سلام خدمت دوستان گرامي

1-     از اين که تو اين چند وقت اذيت شديد ببخشيد از اين به بعد سعي ميکنم زود تر از 4روز آپ نکنم چون مي ترسم کيفيت بره پايين اون وقته که.....

2-     اگه خدا بخواهد دارم ميرم مشهد  دعا کنيد که بتونم خودم رو  يه خورده تکون بدم و....... هر کي هم مي خواد دعاش کنم تو نظرات اسمشو بده يا يه نشوني بده لا اقل

3-  از اين به بعد انشاء الله مطالب متنوع مي شن مطالب سياسي و اجتماعي و حتي داستان .....منتظر باشيد تا زير پاتون علف سبز شه

4-     ديشب داشتم يه کتاب مي خوندم کتاب شعري بود البته مجموعه شعر رسيدم به يه شعر از اقبال لاهوري ديدم قشنگه گفتم شما هم  ببينيد البته مثنوي بود من حال نداشتم کامل بنويسم  فقط بدونيد آخرش مي رسه به امام حسين(ع).

هر که پيمان با هو الموجود بست       گردنش از بند هر معبود رست

             مومن از عشق است  عشق از مومن است       عشق را نا ممکن ما ممکن است

عقل سفاک است و او سفاک تر    پاک تر چالاک تر بي باک تر      

 (من مصرع اول رو نفهميدم هر کي فهميد بگه)

             عشق صيد از زور بازو افکند      عقل مکار است و دامي مي زند

عقل را سرمايه از بيم و شک است    عشق را عزم و يقين لاينفک است

                آن کند تعمير تا ويران کند       اين کند ويران که آبادان کند

عقل چون باد است ارزان در جهان      عشق کمياب و بهاي او گران

             عقل محکم از اساس چون و چند     عشق عريان از لباس چون وچند

عقل گويد که خود را پيش کن      عشق گويد امتحان از خويش کن

            عقل با غير آشنا از اکتساب       عشق از فضل است و با خود در حساب

عقل گويد شاد شو آباد شو     عشق گويد بنده شو آزاد شو

ببخشيد دوستان

در مقام حضرت زينب سلام الله عليها همين يه جمله بسه

                                                صبر هم در مقام تو تحقير مي شود .....

    براي علي اکبر (ع) نوشتن دل شير مي خواهد و من که ندارم فقط چند خط مي نويسم

رابطه علي اکبر (ع) و حسين(ع) رابطه يک پدر و پسر نبود رابطه يک عاشق و معشوق هم نبود

از اين بيت مي شه فهميد:

مي زني تو دست و پا من دست و پا گم کرده ام     

                                                     نور چشمم بي تو راه خيمه را گم کرده ام

                          رابطه دو عاشق ٬ علي اکبر(ع) عاشق پدر و پدر عاشق علي اکبر(ع)